- Smaak = het vermogen om kwaliteit te herkennen (en ook het herkennen van schijnkwaliteit)
- Mensen met smaak durven af te wijken van de groep
Zo heeft een vriend van mij een restaurant en hij is sommelier geweest - echt een fijnproever.
Maar hij kan net zo goed genieten van de perfecte mosterd bij een portie bitterballen. Dat vind ik knapper (en leuker) dan echoën wat anderen zeggen over een natuurwijn.
Ik vind het heerlijk om tussen het waarderen van magnetronbami en een sterrenrestaurant te bewegen. Volg je eigen behoefte, wees daarin geen hork naar anderen en het genieten kan beginnen.
Wat mij raakte is niet zozeer die eenvoud, maar hoeveel energie het kost om je steeds te verhouden tot andermans smaak. Alsof smaak een morele categorie is geworden...
Dat vind ik niet te makkelijk. Natuurlijk zegt dat gevoel iets over jezelf.
Wat Jorit hier in een andere reactie schrijft, raakt voor mij wel iets: smaak zit misschien juist in het kunnen schakelen. Kwaliteit herkennen, ook in eenvoud. De mosterd bij de bitterballen. Kunnen genieten, wellicht zelfs ultiem.
En misschien is dat het ook: iedereen heeft smaak. Alleen niet op dezelfde manier.
Dus ja, misschien heb ik smaak. De vraag is alleen: wie bepaalt dat eigenlijk?
Mooie tip! Heb ik opgeschreven.
Hier een leestip over smaak: https://www.are.na/editorial/notes-on-taste
Paar takeaways:
- Smaak = het vermogen om kwaliteit te herkennen (en ook het herkennen van schijnkwaliteit)
- Mensen met smaak durven af te wijken van de groep
Zo heeft een vriend van mij een restaurant en hij is sommelier geweest - echt een fijnproever.
Maar hij kan net zo goed genieten van de perfecte mosterd bij een portie bitterballen. Dat vind ik knapper (en leuker) dan echoën wat anderen zeggen over een natuurwijn.
Ik vind het heerlijk om tussen het waarderen van magnetronbami en een sterrenrestaurant te bewegen. Volg je eigen behoefte, wees daarin geen hork naar anderen en het genieten kan beginnen.
Mooie tekst.
Wat mij raakte is niet zozeer die eenvoud, maar hoeveel energie het kost om je steeds te verhouden tot andermans smaak. Alsof smaak een morele categorie is geworden...
Ja. Maar dat doen we zelf toch? Dat ik me zo voel zegt vooral iets over mij. Of vind je dat te makkelijk.
Dat vind ik niet te makkelijk. Natuurlijk zegt dat gevoel iets over jezelf.
Wat Jorit hier in een andere reactie schrijft, raakt voor mij wel iets: smaak zit misschien juist in het kunnen schakelen. Kwaliteit herkennen, ook in eenvoud. De mosterd bij de bitterballen. Kunnen genieten, wellicht zelfs ultiem.
En misschien is dat het ook: iedereen heeft smaak. Alleen niet op dezelfde manier.
Dus ja, misschien heb ik smaak. De vraag is alleen: wie bepaalt dat eigenlijk?
Geweldig! Thats the real life!
Favoriete surfspot in de wereld?
De kust in de Vendee (bud bud) vind ik genieten. Divers, genoeg uitdaging, rust en ruimte. Nog tips?
Ja erg mooi, maar toch wel fan van voorspelbare pointbreaks zoals in sri lanka. En hopelijk ooit Raglan of J-Bay.